Μιχαήλ ρωτήθηκε πριν από 12 μήνες

Αγαπητέ κύριε Πλουμίδη,
Θα ήθελα να σας απευθύνω ένα ερώτημα που με βασανίζει αρκετά. Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα λοιπόν. Όταν επικοινωνώ με ανθρώπους, και κυρίως σε συζητήσεις με κάποιο άλλο πρόσωπο, βρίσκω ότι έχω δυσκολία να εκφράσω τον εαυτό μου, δημιουργούνται στγμές, κενές, αμηχανίας, ενώ ταυτόχρονα το αίσθημα που κυριαρχεί σε μένα έιναι κάπως ότι δεν έχω κάτι να πω. Λες και η στιγμή δεν έχει περιεχόμενο κατά ένα τρόπο. Επειδή, όπως αντιλαμβάνεστε αυτό που περιγράφω καταστρέφει τη δυνατότητα επικοινωνίας και σε πρώτο επίπεδο(αυτό μιας ευχάριστης κουβέντας!), αλλά και στο βαθύτερο επίπεδο της ανθρώπινης απικοινωνίας, είναι επείγον να το αντιμετωπίσω. Σημειώστε ότι και ως παιδί ήμουν ντροπαλός, άρα μάλλον μιλάμε για κάτι που σε κάποιο βαθμό προϋπήρχε.
Ρωτώ: Πως εδράζεται όλο αυτό; Πως αντιμετωπίζεται;
Ευχαριστώ θερμά!

1 απαντήσεις
Παναγιώτης ΠλουμίδηςΠαναγιώτης Πλουμίδης Επιτελείο απαντήθηκε πριν από 12 μήνες

Καλησπέρα σας,
Από την περιγραφή σας είναι πολύ καθαρό το αίτημα να επικοινωνήσετε με τους άλλους. Αν δεν υπηρχε η επιθυμία δεν θα υπήρχε και αυτός ο προβληματισμός.
Είναι βέβαια σημείο της εποχής μας η αδυναμία επικοινωνίας, οπότε μη ρίχνετε όλο το βάρος στον εαυτό σας. Παρόμοιο πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπίζουν και οι άλλοι στους οποιους απευθύνεστε.
Όσον αφορά εσάς, μακάρι να υπήρχε κάποια συνταγή που να έλυνε άμεσα τα προβλήματα σας. Σίγουρα όσο περισσότερο σκέφτεστε οτι δεν επικοινωνείτε, τόσο περισσότερο αυτό θα συμβαίνει.
Θα σας συμβούλευα όμως, να ξεκινήσετε μια διαδικασία ψυχανάλυσης ώστε να δώσετε μέσω της δικής σας αλήθειας, την απάντηση σε αυτα τα ερωτήματα.
Παραμένω στη διάθεση σας,
Παναγιώτης Πλουμίδης