Βασιλική asked 9 μήνες ago

Kύριε Πλουμίδη,

Καλησπέρα σας! Είμαι 48 χρόνων,μητέρα με πτυχίο στις ανθρωπιστικές επιστήμες (όχι ψυχολογία) και διδακτορικό στο αρχαίο δράμα. Θα ήθελα να ρωτήσω πως γίνεται κάποιος ψυχαναλυτής; Είναι ένα αίτημα που γνωρίζει κάποιος από πολύ νωρίς;

Υπάρχει περίπτωση κάποιος να ανακαλύπτει αυτή την επιθυμία σε μεγαλύτερη ηλικία; Υπάρχουν προσόντα; κλίσεις; πρόσωπα που καθοδηγούν; ή μήπως το άνοιγμα στον Άλλον, μετουσιώνει;

1 Answers
Παναγιώτης ΠλουμίδηςΠαναγιώτης Πλουμίδης Staff answered 9 μήνες ago

Καλησπέρα Βασιλική,

Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η ερώτησή σας,η οποία δεν σου κρύβω με έβαλε σε σκέψεις.
Ξεκινώντας από τα τυπικά, ένα και ίσως το βασικότερο προαπαιτούμενο για να γίνει κανείς ψυχαναλυτής είναι να έχει περάσει κι ο ίδιος από τη διαδικασία της προσωπικής ανάλυσης.
Αν αυτό ολοκληρωθεί μέσα του και η επιθυμία του παραμένει η ίδια,  τότε σαφώς και μπορεί να προχωρήσει στη θέση του Ψυχαναλυτή.
Θα μου επιτρέψετε στο σημείο αυτό να περιαυτολογήσω λίγο για να απάντησω στο δεύτερο ερώτημα. Στην προσωπική μου πορεία υπήρχε από την πολύ νεαρή ηλικία ένα αίτημα να ακούω τις ιστορίες των άλλων και να είμαι κόντα στον ανθρώπινο πόνο, αίτημα που σιγά σιγά μετεξελίχθηκε σε επιθυμία του να γίνω ψυχολόγος κ.ο.κ ΄.
Πιστεύω λοιπόν ότι η επιθυμία του να γίνει κανείς αναλυτής είναι καθαρά μέσα από κάποιον προσωπικό ψυχικό δρόμο, ενώ σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω σε κάποιο ειδικό ταλέντο. Όσο για την καθοδήγηση στα πρώτα βήματα της αναλυτικής πρακτικής ο Ψυχαναλυτής του καθενός λειτουργεί ως “ελεγκτής” στα πρώτα του περιστατικά μέχρι να αισθανθεί κάποιου είδους ασφάλεια.
Ελπίζω να σου απάντησα, έστω και μερικώς στις πολύ ενδιαφέρουσες απορίες σου.